Pas Serola a pas lędźwiowy — czym się różnią

W metodzie rehabilitacji Solvano w szczególny sposób zwracamy uwagę na niepoprawne ułożenie bioder, określane też jako boczne pochylenie miednicy. Dysfunkcja ta jest spowodowana naciągnięciem więzadeł w stawie krzyżowo-biodrowym, a jej skutkiem mogą być liczne powszechnie występujące dolegliwości:

  • bóle lędźwi (tzw. krzyży),
  • promieniujące bóle wzdłuż nogi,
  • bóle barków, głowy,
  • różnego typu mrowienia ramion i nóg, 
  • zawroty głowy,
  • mrowienia i dysfunkcje mięśni twarzy.

Wspominałem już o tym w notatce z 1 września 2019 gdzie odsyłam do niezwykle ciekawej pracy naukowej dwójki lekarzy-naukowców z Helsinek.

Podczas rehabilitacji metodą Solvano za pomocą bardzo delikatnych czynności przywracamy poprawne położenie miednicy i wykorzystując pas Serola, zapobiegamy ponownej dyslokacji.

Nasi pacjenci używający pasa Serola często słyszą od osób zajmujących się rehabilitacją, że takiego pasa nie można stosować bez przerwy, ponieważ prowadzi to do zaniku mięśni. Stwierdzenie to jest jak najbardziej zasadne w odniesieniu do powszechnie stosowanych pasów lędźwiowych.

Poniżej prezentuję krótki filmik opublikowany przez Serola Biomechanics, Inc. ilustrujący różnice pomiędzy zwykłym pasem lędźwiowym, a pasem krzyżowo-biodrowym Serola.

 Pas lędźwiowy

  • Zastępuje mięśnie, co prowadzi do ich zaniku
  • Zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej
  • Nie redukuje przykurczów mięśni
  • Powinien być używany wyłącznie podczas podnoszenia ciężkich rzeczy
  • Nie zwiększa siły mięśniowej 

Pas krzyżowo-biodrowy Serola

  • Wspomaga więzadła zwiększając możliwości ruchowe
  • Redukuje przykurcze mięśni
  • Zaprojektowany w celu wspierania i stabilizacji stawu krzyżowo-biodrowego
  • Może być noszony bez przerwy bez negatywnych efektów
  • Zwiększa siłę w całym organizmie

 

Wykorzystujemy pliki cookies w celach statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę cookies w swojej przeglądarce. Rozumiem